« سياه‌دانه » براى تسكين سرفه‌ى سرد ، درد سينه ، ناراحتى تنفسى ، قى ، آشفتگى ، استسقا ، يرقان و ناراحتى طحال و قولنج‌هاى نفخى ( كوليت ) به صورت خوراكى و ضماد مفيد است . اگر هر صبح خورده شود قاعده‌آور است و ترشح ادرار و شير را افزايش مىدهد . اگر با روغن ، سرخ خورده شود براى درخشان كردن رنگ صورت مناسب است . اگر با سركه خورده شود براى اخراج اقسام كرم‌هاى معده مفيد است . براى رفع ناراحتى تنفسى بايد با آب و عسل خورده شود . خوردن آن با عسل براى خرد كردن سنگ كليه و مثانه و رفع تب‌هاى مزمن و سوخته‌ى آن براى درمان بواسير خوب است به خصوص اگر با ربّ مورد ( نوعى گياه ) خورده شود . اگر دم‌كرده‌ى آن با سركه مضمضه شود براى دندان‌درد مفيد است . ضماد آن روى پيشانى براى جلوگيرى از حدّت زكام و رفع سردرد مناسب است . اگر با عسل و روغن خورده شود براى تسكين درد رحم و دردهاى پس از زايمان نافع است . اگر سرخ‌كرده‌ى آن را كوبيده و با روغن زيتون چند جوش بدهند و چند قطره از آن را در بينى بچكانند براى رفع زكام كه با عطسه‌ى بسيار همراه باشد ، مفيد است . سياه‌دانه را كوبيده با گلاب مخلوط كنيد بر ساق پا ضماد نماييد ، آن را براى رفع زخم‌هاى سوداوى ساق پا مجرّب دانسته‌اند . خوردن سياه‌دانه با عسل يا موم براى از بين بردن خال ، خال گوشتى و ترك پوست و درد مفاصل و تحليل ورم‌ها و با سركه جهت درمان كك و مك ، برص ، كچلى و جوش‌هاى پوستى كه به علّت اختلالات عروقى و عصبى باشد ، مفيد است . ضماد سوخته‌ى سياه‌دانه با موم و روغن حنا جهت جلوگيرى از ريزش مو و تاسى مؤثر است . روغن سياه‌دانه اكسير جوانى است و اگر اين روغن را بر كمر و مواضع مخصوص بمالند ، برگشت جوانى مشهود خواهد بود . سستى اعصاب را بر طرف مىكند و قواى جنسى را تحريك مىنمايد . در دانه‌هاى سياه‌دانه اسانس روغنى همراه با مواد معطر ( آروماتيك ) و فرّار ، ويتامين ( E ) و هورمون‌هاى جنسى است . حاوى ويتامين‌هاى ( A ) و ( D ) مىباشد . خوردن يا ماليدن روغن آن مخلوط با روغن زيتون و كندر براى افزايش نيروى جنسى بسيار مفيد است .